Âşık Veysel – DOSTLAR BENİ HATIRLASIN
O her şeyi gönül gözüyle gördü…
Her şeyi aşkla sevdi…
Yaşamı
Saz şairimiz son önemli, ustalardan biri olan Âşık Veysel, Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Sivrialan köyünde 1894 yılında doğdu. Asıl adı Veysel Şatıroğlu’ dur. Küçük Veysel, yedi yaşındayken bir çiçek hastalığı salgınına tutuldu, iki gözünü yitirdi.
Babası Veysel’e üzüntüsünü unutsun, avunsun diye bir saz aldı. Saza birdenbire kendisini kaptırdı, artık hem dinlediklerini çalıyor, hem de kendisi şiir üretiyor, bunlara besteler yapıyordu. 1931 yılında Sivas Lisesi edebiyat öğretmeni olan Ahmet Kutsi Tecer ve arkadaşları "Halk Şairlerini Koruma Derneği" ni kurdu.
İlk şiirlerini 29 Ekim 1933’ te okuyan Veysel, Ankara ve İstanbul radyolarında da sazı eşliğinde şiirlerini sundu. Yurdu bir baştan bir başa gezerek, konserler verdi, kahvelerde, halka sazını dinletti.
Altı çocuk babası olan Âşık Veysel, birçok türküsünü de plağa okudu. 1965 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi, özel bir kanunla Âşık Veysel’ e "Anadilinize ve ulusal birliğinize yaptığı hizmetlerden ötürü" 500 lira aylık bağlandı.
Şiirlerinin tamamı şair Ümit Yaşar Oğuzcan tarafından "Dostlar Beni Hatırlasın" adlı bir kitapta toplandı.
ÂŞIK VEYSEL’DEN ÖRNEKLER
KARA TOPRAK
Dost dost diye nicesine sarıldım.
Benim sadık yârim kara topraktır.
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yârim kara topraktır
Nice güzellere bağlandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü isteğim topraktan aldım
Benim sadık yârim kara topraktır.
Koyun verdi süt verdi
Yemek verdi ekmek verdi et verdi
Kazma ile döğmeyince kıt verdi
Benim sadık yârim kara topraktır
UZUN İNCE BİR YOLDAYIM
Uzun ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne haldeyim
Gidiyorum gündüz gece
Dünyaya geldiğim anda
Yürüdüm aynı zamanda
İki kaplı bir handa
Gidiyorum gündüz gece
Uykuda dahi yürüyorum
Kalmaya sebep arıyorum
Gidenleri ben görüyom
Gidiyorum gündüz gece
Kırkdokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde
Düşmüşüm gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece
Düşünürse derince
Irak görülür görünce
Yol bir Dakka miktarınca
Gidiyorum gündüz gece
Şaşar Veysel işbu hale
Gâh ağlaya gâhî güle
Yetişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece
